Skip to main content

Italië: Venesië

Italië: Venesië

In Junie hierdie jaar het ek en my suster Italië toe gevlieg vir drie weke se vakansie (13 Junie – 4 Julie 2015). Die eerste twee weke daarvan was ons op ‘n toer dwarsdeur die land, die laaste week op ons eie in Sisilië.

Woensdag 24 Junie 2015

Van Verona af is ons na Venesië, waar ons in ‘n hotel op die vasteland geslaap het en die volgende dag na die ou gedeelte op die eilande toe is. Venesië is bekend vir sy kanale, gondola’s, kantwerk, glaswerk en Piazza San Marco, maar as jy dit als gesien het, is daar nog baie ander goed ook.

Ons het vanaf die busstaanplek die ou stad in geloop – want karre word nie toegelaat nie – oor brûe en deur klein pleintjies, en net so af van die groot oopte van Piazza San Marco die dag met ‘n gondolarit begin.

Dit was heerlik ontspannend en ‘n totale ander kant van die ou stad. Waar ons vroeër op die bruggies vir die bote op die kanale staan en kyk het en foto’s geneem het, is daar nou van ons foto’s geneem vanaf die bruggies deur ander toeriste. Die rit was beslis die moeite werd. Een nota om te onthou: ons was vroeg daar, so dit was nognie besig nie en ons rit was langer. Teen die tyd dat ons weer vasgemeer het (so halfuur later) was daar al baie meer mense wat wag in die toue.

Daarvanaf kantwinkel toe: eers ‘n kantmaak demonstrasie, toe ‘n koopsessie. Die handgemaakte kantindustrie word deur die staat gesubsidieer deesdae, so daar was darem ‘n paar goed wat ons kon bekostig, maar dit was nogsteeds uit ‘n moderne, Suid-Afrikaanse, alles-in-fabrieke-gemaak oogpunt, duur. Daar was ook ‘n wye verskeidenheid tipes kant te koop: kloskant, borduurwerk, hekel, tatting en Venesiese naaldkant.

Daarvanaf glaswinkel toe en ook eers ‘n demonstrasie (van glasblaas), toe ‘n koopsessie. Dis nou een plek waar jy baie versigtig met ‘n rugsak deur loop om niks van die rakke en rakke glasgoed af te stamp nie… Duur uit ons oogpunt uit. Baie.

Maar ook ongelooflike werke, onder andere ‘n groot, pragtige pegasus beeld.

Na die glas plek is die groep uitmekaar in alle rigtings in en ek en my suster het die res van die tyd rondgewandel, verdwaal en geskenke en aandenkings gekoop. Baie van die glas goed wat goedkoop beskikbaar is, is nie regte Venesiese glas nie, maar uit China. Ah, wel. Nogsteeds herinneringe.

Italië: Garda en Verona

Italië: Garda en Verona

In Junie hierdie jaar het ek en my suster Italië toe gevlieg vir drie weke se vakansie (13 Junie – 4 Julie 2015). Die eerste twee weke daarvan was ons op ‘n toer dwarsdeur die land, die laaste week op ons eie in Sisilië.

Dinsdag 23 Junie 2015

Van La Spezia is ons met ons bus na die Gardameer en met ‘n veerboot (bus en al) na Garda, waar ons middagete geëet en die eende gevoer het het:

Die meer is diep (tot 350m) en deur gletsers gevorm.

Vandaar na Verona, die stad waar Romeo en Juliette afspeel en waar Dante opgeëindig het nadat hy uit Florence verban is.

Eerste wat ons na kyk is die Romeinse amfiteater, wat so paar jaar voor die Colosseum gebou is. Waar die Colosseum nog sy dubbelmuur struktuur het, staan net ‘n klein gedeelte van die buitenste muur hier. Hulle was besig om die amfiteater reg te maak vir ‘n operafees en buite het rekwisiete rondgestaan met ‘n Egiptiese tema. Dalk vir Aïda?

Daar is baie van Romeo en Juliette te sien met Juliette se balkon (in 1932 gebou…) en haar standbeeld en dan ook natuurlik al die aandenkings.

Ek en my suster het eintlik net rondgeloop, foto’s geneem en geskenke vir die mense by die huis gesoek.

Italië: La Spezia en Cinque Terre

Italië: La Spezia en Cinque Terre

In Junie hierdie jaar het ek en my suster Italië toe gevlieg vir drie weke se vakansie (13 Junie – 4 Julie 2015). Die eerste twee weke daarvan was ons op ‘n toer dwarsdeur die land, die laaste week op ons eie in Sisilië.

Maandag 22 Junie 2015

La Spezia is ‘n hawestad op die noord-westelike kus van Italië. Ons het dit meestal as basis gebruik om die Cinque Terre te verken. Die Cinque Terre is vyf (daarom “cinque”) kusdorpies wat baie gewild is onder toeriste en net bereik kan word deur wandelpaaie, treine of bote as gevolg van die steil kus. Ek en my suster het by die treine gebly en bietjie in van die dorpies self gestap, maar dis al. Nogsteeds baie seer voete gehad van al die ongewone stap.

Italië: Lucca en Pisa

Italië: Lucca en Pisa

Junie hierdie jaar het ek en my suster Italië toe gevlieg vir drie weke se vakansie (13 Junie – 4 Julie 2015). Die eerste twee weke daarvan was ons op ‘n toer dwarsdeur die land, die laaste week op ons eie in Sisilië.

Sondag 21 Junie 2015

Lucca is ‘n stad in Toskane waar die historiese middestad al van Romeinse tye dateer, met uitbreidings uit die Middeleeue en Renaissance. Die muur rondom is uit die Renaissance en daarom dik, laer as in die Middeleeue en breed genoeg om op te gaan stap en selfs met ‘n kar te ry. Dis gebou om kanonvuur te keer (van die Florentyne!) eerder as massiewe klippe. Lucca is baie rustig, en blykbaar gewoonlik so, al is dit nie Sondag nie. Hulle ry ook eerder fietse as scooters :).

Van Lucca af is ons na Pisa, wat se hoof – en eintlike enigste, volgens ons toergids – toeriste aantreklikheid die leunende toring op die Piazza del Duomo is. In kontras met die foto’s wat mens gewoonlik sien, staan die toring nie alleen nie, maar is omring met geboue, onder andere die Pisa Katedraal, ‘n doopkapel, begraafplaas en hospitaal. En was daar mense!

Na Pisa, is ons na La Spezia, waar ons die aand geslaap het en daarna die Cinque Terre verken het. Meer daaroor in die volgende blog.

Italië: Florence

Italië: Florence

Junie hierdie jaar het ek en my suster Italië toe gevlieg vir drie weke se vakansie (13 Junie – 4 Julie 2015). Die eerste twee weke daarvan was ons op ‘n toer dwarsdeur die land, die laaste week op ons eie in Sisilië.

Saterdag 20 Junie 2015

Florence, stad van kunskatte en baie seer voete. Die laaste is nou hoe ons ‘n groot deel van die dag gevoel het: soek heeltyd plek om te sit, want ons voete was net te seer. Gladnie gewoond aan soveel stap nie.

Maar verder is dit ‘n ongelooflike mooi stad, met die mooiste kuns, soveel so dat dit later oorweldigend is en dan het jy nognie ‘n fraksie van alles gesien nie. As ek reg onthou wat ons gids vir Florence gesê het, is omtrent ‘n derde van die wêreld se kunskatte in Florence, baie van dit versamel deur die De Medici’s in die middeleeue.

Beginnende by die een kopie van Michelangelo se Dawid op die Piazza della Signoria, is ons op ‘n toer te voet deur die historiese gedeelte gevat, toe het die groep opgebreek en elkeen gaan kyk na wat hulle graag wil.

Die oorspronklike Dawid is nou in die Accademia gallery – wat blykbaar meer op beeldhouwerk gefokus is – maar ek en my suster het eerder na die ander groot gallery gaan kyk: die Uffizi. Dit is meer op skilderye gefokus, maar het ook heelwat beeldhouwerk.

Die ander kopie van die Dawid-beeld, in brons, is op die Michelangelo plein, aan die anderkant van die rivier van meeste van wat ons gekyk het en heelwat hoër sodat mens ‘n mooi uitsig oor die stad kry.